Inge Thinks...

After days of hard work, terrible drama and sleepless nights it’s finally done. The concept of final thesis is here and the biggest part of the work is done. I’m so relieved that it’s over, I have been feeling horrible about it for quite some time. If you’re interested (which you’re not) you can read the whole thing, but for now the introduction will suffice. And I’m sorry, dear Kjersti, it’s in Dutch:

Introduction
Chinese sprookjes en het confucianisme. Het eerste wat er door uw hoofd schiet is misschien wel de vraag waarom een studente uit klas zes van het VWO kiest om haar profielwerkstuk over een dusdanig onderwerp te doen. Want wat is het dat een meisje van zeventien interessant zou vinden aan de eeuwenlange geschiedenis van een land dat hier ver vandaan ligt, en welk verborgen geheim schuilt er achter de interesse in zoiets alledaags als een sprookje?

Gelukkig zijn er inleidingen die zulke meisjes de kans geven om dit uit te leggen. Allereerst China. Hoewel het voor velen niets meer is dan ‘een land ver weg’, is het voor mij een land met geheimen. Want wie waren de Chinezen? Op school horen wij slechts over de glorieuze jaren van de Gouden Eeuw en het machtige regime van Karel V, terwijl dat enorme land aan de andere kant van het continent zelden ter sprake komt. Het is misschien om die reden dat het mijn interesse heeft gewekt. Het mysterieuze van dat onbekende land, de nog onontgonnen paden waarover ik mijn verbeelding kan laten gaan. Het nieuwe, het frisse.

Mijn interesse werd echter pas echt gewekt toen we de mogelijkheid kregen om die cultuur te ontdekken. Een speciaal onderwerp voor de cultuurstudenten was de reden dat elk van ons een mapje kreeg met daarin een stapel aan nieuwe kennis. Enthousiast begon ik te lezen in een geschiedenis van een land ver weg en ik werd niet teleurgesteld. Het spoorde mij juist aan om nog meer te weten te komen over dat verre land. Dat land van dynastieën, draken en keizers. Want hoe was het leven daar in China, zo’n duizend jaar geleden? Wat waren hun filosofieën, welke gedachten hadden zij over het leven?

Ik was vooral gefascineerd door de invloed van één man: Confucius. Want hoe was het mogelijk dat slechts één man zo’n grote invloed uit heeft geoefend op China? Hoe kan het dat een meester die meer dan tweeduizend jaar geleden leefde vandaag nog steeds genoemd wordt? Hoe kan het dat men spreekt over de confucianistische mentaliteit? Wat was zijn geheim? De lang verloren periode van de Strijdende Staten en de Honderd Scholen wekte mijn nieuwsgierigheid.

Echter, dit was niet het enige waarom ik zo’n interesse toonde in China. Verhalen over draken en mythen over verloren meisjes boeiden mij ook mateloos en ik verlangde naar meer. Echter, na enig onderzoek bleek de Chinese mythologie zo groot dat het haast onmogelijk was om daar ‘slechts’ een profielwerkstuk over te schrijven. Een scriptie zou toepasselijker zijn geweest. Daarom moest ik keuzes maken. Ging ik voor de sagen en volksverhalen, voor de mythen en legenden, of toch voor de lichthartige sprookjes?

Het was rond die tijd dat ik een boek las over films. De auteur had een schema opgesteld waarin hij elke film in kon passen en het fascineerde mij mateloos hoe dit mogelijk was. Blijkbaar was hij in staat geweest om die film tot in de kleinste stukjes te beperken en vervolgens een soort van universele lijst op te stellen die je op elke film kon toepassen. Toen ik dit zelfde principe ontdekte in het boek over toversprookjes van Vladimir Propp, was ik verkocht. Terwijl ik het las werd ik steeds enthousiaster omdat mijn liefde voor literatuur, cultuur en geschiedenis eindelijk besloten hadden samen te komen in één object. Ik was verliefd. Ik wist zeker dat mijn profielwerkstuk zou gaan over sprookjes.

Toen was er echter nog de vraag hoe die twee liefdes van mij, het confucianisme en de sprookjes, zich zouden kunnen bundelen in één werk. Pas aan het einde van het voorbereidende werk is dit duidelijk geworden, maar ik ben er zeker van dat de vraag over invloed van het confucianisme op de Chinese sprookjes enorm interessant is om te onderzoeken.

‘t Was all snowy outside again this morning so I decided that, round noon, I could have a break from my continuous work on my final thesis. And since it was all snowy and my hair was all crappy I figured I’d be.. well sort of artistic. The result is really not-me, so tell me what you think!

I don’t know about this expression but I loved how it looks so rough. My hair is like the biggest mess everrr yet it looks cool here. I loved this one the best in black and white because it really gives it this.. harsh, almost violent feeling. I love how you can just see the strings of hair flowing, how it’s all not-styled and so on. Cross processed and original below.

And then there’s this. I don’t know what my mouth’s doing here, but I really love the light. I love how it’s extremely lit at the right side while the left side is just dark. But then there are these strings of hair again, where the light just.. flows through. I also think the bits of hair that are too long at the front of my face are good. If they wouldn’t have been there it would just have been another photo. Again, it’s the roughness that I love.

The snow was cold so I went inside, near the glorious window light. These are the result. I did quite a lot of them, with different colouring and such, but in the end I love the natural feeling-one the most. And the black and white.

So what do you think? Should I continue experimenting?

Dear readers, (I’ll just pretend that I have readers apart from my mum and dear boyfriend)

I’m sorry I have been neglecting this blog lately. Senior year is busy! I spend most of my time on school and the parts that I have left are filled with work and the boyfriend. But it feels as if school is taking up more and more of my time. So, a little update:

I’m working on my final thesis these days which is about Chinese fairytales. I’m in charge of the fairytale part and for that reason I’m reading the work of a Russian professor called Vladimir Propp. I have found that this is perfect! The book is about defining and classifying fairytales and it digs deep into literature, history and culture. And these are the three things that I absolutely adore! I love working on the thesis but it also takes up quite some time. It’s due next month so I’m really busy with that.

Next to that I’m also catching up maths. Things are going quite well. I’ve had one test today and another tomorrow and after that I’ll only have to do one chapter and then I’ll be a full Wiskunde A-person!

Also, I’m doing a lot of fun stuff. I had a shoot with a band, Birds Eye, recently and I’ll post the pictures on my blog. Personally, I think they turned out quite well and the band was so much fun to work with! Music is filling my life too, these days. I’m preparing for a school performance next month as well as a concert from Next Generation in March.

So business all over the place! And I didn’t even mention the cool part just yet. I’ve sent my letter of application and all the other stuff that goes with it to The Roosevelt Academy and I have been selected for an interview! So, the 16h of February, I’ll be off to Middelburg, speaking for half an hour with a board, explaining why I should be admitted to that school. Pretty exciting, right?

Well, I’ve got to get going and study some maths! I’ll try not to ignore this blog as much as I did recently..

Love,

Inge

School is about to start and the restlessness has found its way back into my head. The worries are back, worries about schoolwork and my future. It will almost start again. But there’s one day, one day of rest. Sunday. Fill me with Your peace.

I guess I could write on and on about how you should think of Jesus at Christmas, but this YouTube video will say more than I could say using a thousand words. So please, just watch.

‘There shines an everlasting light
for the King has left His throne
and is sleeping in a manger tonight.’

Merry Christmas!

I was the photographer at a gigantic Christmas event, last night. Another Christmas was organised by Praiseband All in One and the choir Sing For Joy sang along, which was really cool. It was absolutely amazing! A short impression by showing a few of the 1700 shots I made, with a borrowed Canon 450D and my own Nikon D60 with my dad’s zoom lens: